Pinkstertreffen Ulft – heel veel foute auto’s, foute audio en een goudeerlijke bluesband: Boekanier

Tijdens de Pinksterdagen zijn er overal activiteiten. Helaas had ik geen kaartjes voor Pinkpop en heb ik het weergaloze optreden van Justin Beaver moeten missen. Gelukkig werd ik enkele weken geleden door mijn sinds jaar en dag goede vriend Henry er op geattendeerd dat hij op tweede pinksterdag zou gaan optreden met zijn band Boekanier. Plaats delict: De Pinkstermeeting in Ulft. Omdat we geen plattegrond hadden en Boekanier in een nogal verloren hoekje van het evenement stond duurde het even voordat we de band vonden: achteraf in een trailer half verscholen achter een foodtruck en met een man of vier publiek… De zoektocht stelde ons wel in de gelegenheid een indruk te krijgen van het spektakel en de mensen die hier op af komen. Over het algemeen geen mensen die als bluesliefhebber te boek staan. 

Hier kwamen we voor…  BOEKANIER…  waarover later meer…

..Oempf! ..Oempf!

Halverwege de middag arriveerden vrouwlief en ik in het Gelderse Ulft, niet ver van de Duitse grens. Hier was een meeting aan de gang van autoliefhebbers. Veel jonge gastjes met gierend testosteron die hun middenklasse auto’s, tot het uiterste gepimpt en getuned, lieten zien en horen. De organisatie was leuk: de autobezitters moesten betalen en het publiek kon het allemaal gratis bewonderen. Veel auto’s waren zo extreem verlaagd dat ze een op het wegdek verdwaalde kiezel moesten ontwijken omdat het anders een voorspoiler zou kosten. Vooral de merken die je op de snelweg te vaak en te groot in je spiegel ziet waren vertegenwoordigd. In standjes was van alles te koop om de bolide te verfraaien. Een mekka voor cartuners dus waar je kan zien en gezien worden. Veel autobezitters zaten op klapstoeltjes naast hun trésor vergezeld van vriendin en/of hond van het type loop door of ik bijt je ballen er af. Uit veel auto’s kwam keiharde muziek waarbij vergeleken Justin Beaver nog zoetgevooisd klinkt. Een gedeelte van de zojuist beschreven jongemannen schept er genoegen in hun auto vol te bouwen met gigantische muziekinstallaties die geluidsvolumes halen van een gemiddeld rockconcert. Op de diameters van de woofers zal menige audiofiel jaloers zijn. De muziekkeuze was overigens bedroefd, veel beats, veel bas en veel muziek van anderen verkracht met beats. Zo hoorde ik een compleet verkrachtte versie van Diggin’ van Kovacs. Toch zie je ook hier weer die pure bevlogenheid van mensen die alles geven voor hun hobby: auto’s verheven tot kunstobject en liefhebbers die elkaars creaties bewonderen. In die zin maakt het niet uit of je hier loopt of tussen kippenfokkers op een pluimveeshow.  


 Boekanier

Goudeerlijke blues in je moers taal…

De op 1 oktober 2013 opgerichte band Boekanier bestaat uit zanger/gitarist Dennis Buitink, drummer Henry in ‘t Hof en bassist John Roberts. De bassist is overigens een tijdelijke; dit is zijn laatste optreden alvorens de nieuwe vaste bassist René Slijkhuis aantreedt. Teksten worden geschreven door de onder de rook van Apeldoorn geboren en getogen Dennis Buitink. De zang is uitsluitend in het dialect van deze streek, hierdoor spelen mijn Randstad roots mij parten: niet alles kan ik direct verstaan. Gelukkig heeft drummer en goede vriend van schrijver dezes Henry mij regelmatig tekst en uitleg gegeven over het gespeelde werk. Boekanier speelt overigens alleen eigen werk en geen covers wat al zoveel bluesbands doen. Toen we aan kwamen lopen speelden ze het nummer Amateur dat ik naast Rock & Roll Harnas  een van hum mooiste vind. Drummer Henry heeft de nodige ervaring in de Zutphense rockband Kerosine opgedaan alvorens hij door Dennis werd gevraagd voor Boekanier. Zijn drumwerk is strak en hij is niet vies van creatieve breaks en mooie overgangen; dit geeft de band een solide fundament. Het gitaarwerk van Dennis is gewaagd en hij gooit er op zijn tijd een leuke solo in. Hoewel de bassist een invaller is leek het alsof hij al langere tijd van de partij is bij Boekanier waarvoor mijn complimenten. De teksten zijn origineel en ondanks het toch gauw wat nostalgisch aandoende bluesthema bij de tijd: zo gaat het nummer Samen Drinken over de waanzin van de smartphone cultuur en social media: Wie het laatst liked heeft altijd gelijk… is in het plat gezongen een mooie oneliner uit dit nummer. Dennis speelt overigens ook een stevig partijtje mondharmonica; of moet ik bluesharp zeggen? Het publiek schitterde door afwezigheid hetgeen te wijten was aan hun wansmaak en de verloren hoek op het tot autowalhalla omgetoverde bedrijventerrein onder de rook van Ulft. De jongens van Boekanier namen het goed op zoals bleek uit de opmerking dat het op deze manier wel erg luxe repeteren was… Drie Boekaniers in een zee van wansmaak – respect!

Echt een leuke band voor een festival of een wild feest; minder geschikt voor een evenement waar vooral volk op afkomt dat geil wordt van verlaagde gezinsauto’s waarvan de achterbank is vervangen door een batterij eindversterkers en subwoofers…  

BOEKANIER OP FACEBOOK:  https://www.facebook.com/Boekanier.Band/


 

Emiel
Written by Emiel

Muziek- en audiofreak van de ongeneeslijke en besmettelijke soort. Ik draai LP's, luister radio en stream muziek maar het liefst ga ik naar concerten. Altijd weer blij wanneer ik opnamen ontdek van concerten waar ik bij was. De cd collectie is geript en opgeslagen om ruimte te maken voor de groeiende rij LP's en de uitdijende stereoset. Leve de NAS en de streamer; toch blijft vinyl draaien het leukst. MUSIC IS THE BEST!

8 Comment responses

  1. Avatar
    June 06, 2017

    Mooi stuk weer Emiel! Dank!

    Reply

  2. Avatar
    June 06, 2017

    Prima verslag weer. Ik kan alleen de tekst door de foto’s heen niet lezen

    Reply

    • Avatar
      June 06, 2017

      Even vernieuwen – dan komt het meestal goed…

      Reply

  3. Avatar
    June 06, 2017

    Toch wel sneu voor deze ‘avonturiers’ als er zo weinig publiek op afkomt. Ze kunnen zich in ieder geval troosten met je prima geschreven verslag.

    Reply

  4. Avatar
    June 06, 2017

    Heerlijk hoe je de Boekaniers recht doet toekomen op een petjesfestival. Misschien als het publiek een paar jaar ouder is, blues wel weet te waarderen, als hun oren dan niet verknald zijn…

    Reply

  5. Avatar
    June 06, 2017

    Bedankt Emiel.
    Hij is weer met een ‘fijne’ pen geschreven

    Hulde!

    Groetjes Dennis

    Reply

  6. Avatar
    June 06, 2017

    Hulde….
    En wie het laatst like hef geliek gelijk!
    Mooi stuk geschreven over deze dappere jongens.

    Reply

  7. Avatar
    June 06, 2017

    Mooi verslag van deze cultuurclash in pocketsize Emiel.. Ik heb bewondering voor de laconieke Boekanier(s)

    Reply

Leave a comment