10 Spannende films die niet in de IMDB top 250 staan

Ik denk dat iedereen wel enkele films tot zijn favorieten rekent die niet in de IMDB Top 500 staan. Wees maar niet bang dat ik een eindeloze lijst van films die buiten de Top 250 vallen ga opsommen. Verderop geef ik slechts enkele kijktips van spannende films die ik eigenlijk best wel erg goed vind.

Wat maakt een film goed?

Wat maakt een film goed. Die vraag kan je ook omdraaien, wat maakt een film slecht? Er zijn drie onderdelen waar ik altijd op let: de lengte, het tempo en het acteerwerk. Het thema vind ik niet relevant. Een film moet wel een gezonde mix bevatten van drama, humor, spanning en romantiek, zonder dat het afglijdt tot een Bollywood-productie waarin van alles is gepropt: vechten, dansen, praten, schreeuwen, goed, slecht, lachen, huilen, jong, oud, knap, lelijk, mijn god dat gaat de hele film door. Onbegrijpelijk dat de meeste films ter wereld daar worden geproduceerd.

Bollywood

Bij lange films haak ik al snel af. Anderhalf tot twee uur vind ik prima, maar langer dan twee, tweeënhalf uur trek ik niet. Dat wil niet zeggen dat lange films per definitie slecht zijn, helemaal niet, Once Upon a Time in the West met een lengte van bijna drie uur is één van mijn all time favorites. Hetzelfde geldt voor het tempo, een te hoog of te laag tempo vind ik vermoeiend. Het tempo moet dus kloppen. Buiten kijf staat acteerwerk; slecht acteerwerk wekt bij mij plaatsvervangende schaamte op. Maar een goed verhaal en een goede hoofdrolspeler staan niet per se garant voor een goede film. Naast de juiste lengte en het juiste tempo zijn het vooral de bijrollen die een film naar een hoger niveau brengen.

Maar wat maakt een film dan echt goed? Wat maakt een gerecht echt lekker? Het is wel erg gemakkelijk om te stellen dat de juiste ingrediënten het perfecte gerecht maken. Laat vijf koks een omelet bakken, die zullen alle vijf naar ei smaken, maar net even anders. Slechts één smaakt zo lekker dat je die vaker wilt eten. En zo denk ik ook over echt goede films. Een echt goede film wil ik vaker zien.

Waarom geeft men films überhaupt een cijfer?

Mag je een film wel een cijfer geven? Mag je een schilderij een cijfer geven? Is Het meisje met de parel mooier dan de Mona Lisa? Is een pannenkoek lekkerder dan een pizza? Het is net zo’n stomme vraag als de keuze tussen je linker- of je rechtervoet eraf.

Het geven van cijfers aan films is waarschijnlijk eerder ingegeven door de Zeven Zonden dan de Zeven Deugden. Fanboys die concurrerende films extreem laag waarderen of boekenliefhebbers die desbetreffende film maar niks vinden. Word wakker! Een boek kan je niet 1:1 verfilmen! Alhoewel het Peter Jackson lukte om The Hobbit 1:10 te verfilmen. Hoe krijg je het voor elkaar om uit een boek met hooguit 250 pagina’s drie films te persen.

En dan nu de lijst, alfabetisch om voorkeur te vermijden

Amsterdamned (1985)

Nederlandse horror doorspekt met humor. Speelt zich af in de grachten van onze hoofdstad, op de speedboot-scène met het orkest (met Bert Haanstra als dirigent) op de ponton na, deze was geschoten in de grachten van Utrecht. In de legendarische openingsscène ligt de toen nog vrij onbekende Leontine Borsato in een rubberbootje van de zon te genieten, terwijl de moordenaar een mes door de bodem richting haar kruis snijdt:

Deliverance (1972)

Een kanotocht in Georgia met zakenmannen uit Atlanta draait uit op een drama wanneer (inteelt) hillbillies een deelnemer verkrachtten (“squeal like a pig”) en een ander verwondden. Met een geweldige hoofdrol van Burt Reynolds, die jaren later furore maakte in Smokey and the Bandit (1977) en op latere leeftijd topte in Boogie Nights (1997). Tekenend is de onschuldige ‘duellerende banjo’-scène bij het tankstation, later krijgt de film een sinister verloop.

Dune (1984)

Het epische boek van Frank Herbert verfilmd door David Lynch. Met een fantastische bijrol van Sting als snobistische sadist. De film is aan de lange kant, maar het verhaal is zo pakkend, dat je er geen moment aan denkt om pinda’s te gaan halen. Ook de mini-series uit 2000 zijn zeker de moeite waard. Van beiden producties wijken de einden af ten opzichte van het boek. De moord op een onderdaan van Baron Harkonnen valt met geen pen te beschrijven:

Jackie Brown (1997)

Pam Grier speelde de (enige) hoofdrol van haar leven, maar juist de bijrollen waren van de buitenste categorie: Samuel L. Jackson, Bridget Fonda, Michael Keaton en Robert De Niro. Hilarisch is de scène op het parkeerterrein waar een getergde De Niro de vluchtauto niet kan vinden: “Is it this ayle, Louisss?”:

Limitless (2015)

Ik hou van films met een hoog ‘wat als dit mij overkomt’ gehalte. Lekker spannend, mysterieus, vragen oproepend en geweldig geacteerd door Bradley Cooper. Alleen de bijrollen (ook die van CEO De Niro) vallen een beetje tegen. Alleen de rol van de domme Russische gangster, die later slim wordt, is subliem. Waarschijnlijk vanwege het open einde scoort deze film geen Top 250 notering.

Office Space (1999)

Een spannende komedie over IT nerden vervalt al snel in een ordinaire (lees: lekkere meiden die te pas en onpas hun naakte borsten laten zien) en slecht geacteerde (niveau: dronken studenten) kutfilm. Office Space bewijst het tegendeel! Jennifer Aniston speelt een kostelijke bijrol als recalcitrante serveerster.

The Arrival (1996)

Een film met Charlie Sheen die een keer geen ‘drunk fuck’ speelt, maar een wetenschapper. Een avontuurlijke sciencefiction-film die best wel eens waar kan zijn. Vooral de opnames in Mexico: Día de Muertos, het gore hotel en de corrupte politie zijn realistisch opgenomen.

The ‘Burbs (1989)

Een humoristische thriller waar je een cliché-einde verwacht. Het tegendeel is waar. Dit is één van de weinige films (samen met The Blues Brothers) waarin Carrie Fisher (princess Leia uit Star Wars IV, V en VI) nog een behoorlijke rol in speelde. Pas in 2015 worden haar acteerkunsten opnieuw gewaardeerd in The Force Awakens. Vooral de scenes met de klunzige Bruce Dern zijn hilarisch:

Super 8 (2011)

Een klassiek voorbeeld van hoe een avonturenfilm hoort te zijn. Onbekende jonge acteurs en goed verhaal, tien keer beter dan The Goonies! Vergeet vooral niet de aftiteling in zijn geheel bekijken.

The Frighteners (1996)

Regisseur Peter Jackson en acteur Michael J. Fox op locatie in Nieuw-Zeeland. Maar het is de gestoorde FBI-agent Milton Dammers die de show steelt in deze komische horror:

 

Robert
Written by Robert

1 Comment responses

Leave a comment