Hoofdtelefoon – Meze 99 NEO – modern en klassiek tegelijk

De eigenzinnige Roemeense fabrikant van hoofdtelefoons en oortjes Meze (spreek uit: Medze) is met een moderner uitziende variant op de 99 Classics gekomen: de 99 NEO. Vorig jaar heb ik de 99 Classics al uitvoerig besproken hier op Unique Radio. Nu is het de beurt aan de 99 NEO. Michael Wongso, drijvende kracht achter importeur Dune Blue, was zo vriendelijk er een uit te lenen.

Het grootste verschil met de 99 Classics zijn de oorschelpen: in plaats van hout is nu zwart kunststof met een zilverkleurige rand gebruikt. Deze 99 NEO zal muziekliefhebbers met een voorkeur voor strak design meer aanspreken. Ondertussen heeft de Meze familie zeven leden. Oortjes in drie varianten en vier hoofdtelefoons: drie varianten van de 99 Classics en de nieuwe 99 NEO. In het verleden zijn er andere modellen waaronder opvouwbare hoofdtelefoons geweest maar die zijn helaas niet meer leverbaar. Bij ons thuis is Meze ondertussen aardig vertegenwoordigd; allebei mijn zoons hebben naar volle tevredenheid een paar 11 NEO  oortjes en zelf ben ik de trotse bezitter van een 99 Classics in de uitvoering Walnut Silver. Ik sta dus niet onbevangen tegenover dit merk; ik heb er buitengewoon goede ervaringen mee. De 99 NEO die mij toevertrouwd is, logeert dus een poosje bij enkele familieleden:


Uitpakken

De 99 NEO wordt net als de drie uitvoeringen van de Classics geleverd in een goed verzorgde, fraai bedrukte kartonnen doos. Op de voorkant van de doos staat naast een halve hoofdtelefoon, merk en type ook classics series en black silver. Op de linkerzijde staat een afbeelding van de gehele hoofdtelefoon en daaronder staan de verschillende eigenschappen aangeprezen, verduidelijkt met kleine detail tekeningen. Op de rechterzijde is plaats voor merk, type, een grafiek met frequentie karakteristieken en de technische specificaties; daaronder de onvermijdelijke streepjescode, het internetadres en de tekst Designed in Romania, EU en Made in China. De achterzijde ziet er het meest chique uit: Helemaal matzwart. In hoogglans zwart en hoogdruk een silhouet van de hoofdtelefoon. Tevens hier, dit keer in het wit, logo, merk, type en de naam van de ontwerper Antonio Meze. In een hoekje zit een holografische sticker zodat je weet dat het een echte is. Wanneer je de doos uit de plastic seal haalt, realiseer je je meteen dat je doen hebt met kwaliteit. Na enig gezoek vind je uit dat je een klep open moet doen die voorzien is van een magneetsluiting. De binnenkant is pikzwart op een glimmend meze logo op een al even zwart etui na. De deksel is van binnen gevoerd met zwart schuim en op de bodem zit een eveneens zwart schuimen rand die het etui op zijn plaats houdt. In tegenstelling tot het gladde etui van de 99 Classics heeft het etui van de 99 NEO een fraaie geweven structuur. Wat gebleven is, is het mooie logo van Meze. Zodra het etui open geritst is, zien we de hoofdtelefoon en een klein zwart stoffen etuitje. In dit etuitje treffen we qua inhoud twee verschillen aan met de Classics: waar de Classics geleverd wordt met zowel een kabel van 1,2 als 3 meter, vinden we hier slechts een kabel van 1,2 meter. Het tweede verschil is dat deze kabel slechts deels voorzien is van een gevlochten mantel: Vanaf het punt waar de kabel zich splitst in links en rechts is de kabel glad. Net als bij de Classics vinden we verder een verloopplug en een vliegtuigplug. De totale presentatie is zonder meer chique te noemen: Meze slaagt er goed in een image neer te zetten wat zich laat omschrijven als “Wij zijn niet de eerste de beste”. Bij de eerste sensatie, het uitpakken, worden mijn hoge verwachtingen dan ook niet tekort gedaan.


Vormgeving en constructie

Verschillen en overeenkomsten met de 99 Classics

Het onderschrift Classics Series onder 99 NEO op de doos verraadt het al: er zijn meer overeenkomsten dan verschillen met de 99 Classics. Op het geluid komen we straks. Eerst de uiterlijke verschillen. Het meest in het oog springend is de keuze voor kunststof in plaats van hout voor de oorschelpen. De oorschelpen van keihard ABS plastic zijn mat zwart en voorzien van een subtiele reliëfstructuur; ze voelen hoogwaardiger aan dan de materiaalkeuze doet vermoeden. De overgang tussen oorschelp en oorkussen wordt geaccentueerd met een fraaie circa twee millimeter brede zilverkleurige bies die ik zeer geslaagd vind combineren met de andere zilverkleurige accenten. Ook een verschil zijn de oorkussens: deze zijn zo’n drie millimeter dikker dan die van de Classics. De openingen voor de oren zijn ook enkele millimeters groter. Dit is overigens in vergelijking met mijn eigen 99 Classics: de huidige Classics wordt ook geleverd met deze grotere oorkussens. Dit naar aanleiding van opmerkingen uit het veld dat de 99 Classics wat krap zou zitten bij mensen met grotere oren. Het laatste verschil is de kabel: deze heeft op het gesplitste gedeelte bij de oorschelpen geen gevlochten mantel meer, maar is glad en het is er maar één met een effectieve lengte van 1475 mm. Het microfoontje (niet getest) is wat lager geplaatst dan bij de kabel van de Classics. Een tweede lange kabel voor thuisgebruik zoals bij de Classics, schittert door afwezigheid. De dubbele verbindingsbeugel van mangaanstaal en de zelf stellende hoofdband zijn hetzelfde gebleven, afgezien van het opschrift 99 NEO in plaats van 99 Classics dan. Inwendige verschillen kan ik niet verifiëren: spullen van een ander demonteer ik niet. Voor een uitgebreidere beschrijving van de constructie verwijs ik graag naar mijn eerdere review van de 99 Classics .

Ter vergelijking: De 99 Classics in de uitvoering Walnut – Silver met de 3 meter kabel die ontbreekt bij de 99 NEO


Luisteren

Allereerst heb ik de gloednieuwe NEO een dag of wat in laten spelen. Op het moment dat ik dat wel welletjes vond was het bijzonder mooi weer. De tuin in dus. Bij de eerste luistersessie is de bron een degelijke multifunctionele radio die bij uitstek geschikt is voor het buitenleven: De Audisse Shirudo. Via bluetooth stuur ik wat muziek van mijn telefoon naar de NEO. Zoals verwacht klinkt dit prima. Prima, high-end is het niet, daarvoor moeten we straks toch echt naar binnen. Dit wil overigens absoluut niet zeggen dat het geluid onvoldoende is: het is heerlijk luisteren en ik heb het op menige middelmatige huiskamer set met dito hoofdtelefoon slechter gehoord. Gelijk word ik echter aangenaam verrast door het hoogstaande draagcomfort van de NEO. Al snel merk ik niet meer dat ik ‘m op heb en na het luisteren van een paar stukken muziek luister ik nog naar wat nieuwsberichten op Radio1. Ook hier vergeet ik de NEO totaal. Hier scoort het draagcomfort echt. De beugel van mangaanstaal heeft precies de goede klemming en de zelfstellende lederen hoofdband doet zijn werk uitstekend. Bij Meze geen gestel, geschuif, geklik en gezoek naar de meest comfortabele stand. Ook hier waren de verwachtingen hoog maar worden ze wederom volledig waar gemaakt. Omdat ik in m’n hempje zit te luisteren valt me gelijk op dat de kabel zonder stoffen mantel niet over de huid schuurt zoals die van de Classics wel doet. Dit is echt een verbetering. Het is tijd om binnen te gaan luisteren en ik plug de NEO in de voorversterker, een Arcam C30. Allereerst komt mijn referentiealbum aan bod: One Size Fits All van Frank Zappa; in dit geval gestreamd in FLAC met de Bluesound Node 2 met als DAC de Cyenne CY-3100SE. Gelijk valt het gemak op waarmee de, ondertussen goed ingespeelde, NEO het complexe stuk Inca Roads weergeeft. De gitaarsolo van Zappa veroorzaakt rillingen op mijn rug; evenals de Fender Rhodes van George Duke. In dit nummer zitten wat pauken die overtuigend laten weten dat de NEO een gesloten hoofdtelefoon is: er wordt aardig wat druk opgebouwd zonder dat het dreunerig wordt. Dit is nog beter hoorbaar bij een weergaloze drumsolo van Billy Cobham waar ik een prachtige live opname van heb gespeeld op North Sea Jazz 2005. We gaan naar het Olympia in Parijs: een prachtige uitvoering van het stuk True Sorry van Ibrahim Maalouf met een wonderschone intro door piano en daarna een koor. Het geluid is ook in het middengebied heerlijk warm, het koor klinkt heel natuurlijk en de piano sprankelt. De hoge tonen van Maalouf’s trompet zijn zuiver en nooit scherp. Het stereobeeld is groots: de muziek speelt zich af om je hoofd en niet alleen tegen de oren. Omdat ik de 99 Classics ondertussen een jaar in huis heb, hoor ik gelijk dat ik een familielid op mijn hoofd heb. Ook hier is het geluid gekleurd en aangenaam warm met niet al te strakke vloeiende bassen. Terug naar Inca Roads van Frank Zappa. Dit nummer heb ik uitgezocht om verschillen tussen de NEO en de Classics te ontdekken. Verschillen met de Classics zijn er zeker. Kort gezegd: de NEO is meer een scheurijzer waar de Classics wat subtieler is. Voor beiden is wat te zeggen. Ik heb het idee dat de baspartijen, hoewel nog steeds vloeiend en niet “retestrak”, bij de NEO wat meer kortaf zijn dan bij de wat vloeiender klinkende Classics. Erg moeilijk is ook dat ze allebei heerlijk klinken: je hebt gewoon geen zin om te wisselen. Omdat de kwalificatie “scheurijzer” mij inviel bij de NEO wil ik dat wat verder checken en besluit een scheurende gitaarsolo daarbij te zoeken: die vinden we in het nummer Alien Orifice; tevens van Frank Zappa. Ik vind  de NEO wat vetter en strakker in de bassen en de Classics wat luchtiger en subtieler. Voor de scheurende gitaren van Led Zeppelin zou ik de NEO pakken, voor de trompet van Miles Davis de Classics. De NEO voor het vuurwerk, de meer jazzy klinkende Classics voor het subtielere werk. Dit wordt mooi bevestigd door het stuk Blackened Cities van Melanie de Biasio. Het drumwerk vind ik mooier op de NEO en de stem van Melanie vind ik beter tot haar recht komen op de Classics. Dit zijn echter allemaal verschillen in karakter; het klinkt allemaal zeer mooi op beide hoofdtelefoons. De Classics heeft wellicht een wat groter geluidsbeeld, maar dat kan ook komen omdat mijn exemplaar al flink wat vlieguren heeft. Tot slot heb ik een wandeling gemaakt met de NEO op het hoofd waarbij ik onderweg nog een wat fotogenieker hoofd dat dat van mezelf tegenkwam. Bron was mijn Samsung Galaxy S5 met als versterking en D/A conversie de Fiio E17 Alpen. Zonder de Fiio klinkt het op de hoofdtelefoonaansluiting van de S5 overigens ook prima; de NEO is niet lastig aan te sturen. Met de Fiio klinkt het echter een stuk vetter en kan het ook wat harder. In combinatie met het draagcomfort vind ik de NEO uitstekend voor onderweg. Een nadeel is hier dat je hem niet even in je binnenzak steekt.      


Accessoires

De NEO wordt geleverd met:

  • een kabel met een aan de linkerkant ingebouwde microfoon voor gebruik met een smartphone.
  • een verloopplug om de verbinding te maken met apparatuur voorzien van een grote jack aansluiting.
  • een vliegtuigplug   

Boven de gladde kabels van de NEO; een vooruitgang in comfort ten opzichte van de Classics (onder).


Specificaties

  • Drivers: 40mm Mylar
  • Frequentiebereik: 15Hz – 25KHz
  • Gevoeligheid: 103dB at 1KHz, 1mW
  • Impedantie: 26 Ohm
  • Nominaal ingangsvermogen: 30mW
  • Maximaal ingangsvermogen: 50mW
  • Afneembare OFC koperen kabels met kevlar mantel
  • Gewicht: 260 gr (zonder kabel)
  • Oorschelpen: ABS plastic

Conclusie

De 99 NEO is net als de Classics een bijzondere hoofdtelefoon met een verbazingwekkend goede prijs/kwaliteit verhouding. Met zijn prijs van €249.- is hij zes tientjes goedkoper dan de Classics; je krijgt er dan geen tweede lange kabel bij voor gebruik thuis. Voor deze prijs krijg je een heel degelijke fantastisch klinkende hoofdtelefoon die ook nog eens schitterend is om te zien. In veel opzichten is de NEO een Classics met een modernere look. Deze zal bepaalde mensen daarom meer aanspreken. Ik vind ze allebei prachtig om te zien en te horen. De zilverkleurige bies die de NEO heeft op de oorschelpen maakt ‘m helemaal af. Het geluid is uitzonderlijk mooi en klinkt zeker voor een gesloten hoofdtelefoon zeer ruimtelijk. De NEO heeft karakter. De Classics ook, maar dan anders. Wel is het duidelijk familie. Wie van analytisch houdt zal de Meze sound te warm vinden. Mijn advies is: probeer de NEO en de Classics allebei uit. Het zou zo maar kunnen dat je met allebei thuiskomt. Waar blijft trouwens die Red Dot Design Award?   

 

Emiel
Written by Emiel

Muziek- en audiofreak van de ongeneeslijke en besmettelijke soort. Ik draai LP's, luister radio en stream muziek maar het liefst ga ik naar concerten. Altijd weer blij wanneer ik opnamen ontdek van concerten waar ik bij was. De cd collectie is geript en opgeslagen om ruimte te maken voor de groeiende rij LP's en de uitdijende stereoset. Leve de NAS en de streamer; toch blijft vinyl draaien het leukst. MUSIC IS THE BEST!

5 Comment responses

  1. Avatar
    July 10, 2017

    Nice

    Reply

  2. Avatar
    July 10, 2017

    Naast de genoemde drie varianten van de Meze 99 Classic en de net door je besproken 99 NEO zijn er blijkbaar (stiekem?) nog een paar prachtige modellen bijgekomen; de Meze 73 Classic en de Meze 88 Classic. Beiden met ebbehouten schelpen en met prijzen van resp. 185 eur voor de 73 en 240 eur voor de 88.

    Reply

    • Avatar
      July 10, 2017

      Helaas is de productie van de Meze 73 en 88 juist gestopt. Jammer want een opvouwbaar model zou een mooie aanvulling op de huidige productlijn zijn. Mooi zijn ze inderdaad!

      Reply

  3. Avatar
    July 10, 2017

    Wat een leuke review over een mooie hoofdtelefoon(s)! Beide versies vind ik er erg mooi uitzien, maar ik neig licht naar de houten variant. Ook heb je fraaie foto’s gemaakt! De vraag blijft: hoe heb je de laatste genomen?

    Reply

    • Avatar
      July 11, 2017

      De laatste foto heb ik niet genomen, dat heeft mijn vrouw gedaan na verscheidene pogingen mijnerzijds het toestel oraal te bedienen.

      Reply

Leave a comment