Concert: The War on Drugs

The War on Drugs in de Ziggo Dome

Melodische indie-rock uit Philadelphia (Pennsylvania), Verenigde Staten. Zelf omschrijven ze hun muziek van Soundgarden tot polka. En steengoede muziek maken doen ze al meer dan een decade.

Locatie

Ziggo Dome te Amsterdam

Datum

8 december 2018

Bezetting
  • Adam Granduciel: zanger en gitarist
  • Dave Hartley: bassist
  • Charlie Hall: drummer
  • Robbie Bennett: toetsenist

Tour 2018

In een week van Hamburg via Antwerpen naar Amsterdam om daarna naar Berlijn door te gaan. Voor Amerikaanse bands is een tour door het westelijke gedeelte van Europa als een tour door een staat als Californië. En alleen maar onderweg in een oud VW-busje en slapen in krakkemikkige hotels is voor de muzikanten uit Philadelphia allang geen issue meer. Na het succes van hun laatste twee albums: A Deeper Understanding (2017) en Lost in Dream (2014) zijn de heren gewend geraakt aan luxe tourbussen en vijf sterren-hotels. Ook terecht want deze twee juweeltjes zijn hedendaagse klassiekers geworden in een muziekwereld waar eenheidsworst de norm is. Gelukkig weet de band donders goed waar het publiek voor komt en wordt 90 procent van het concert besteed aan beide albums.

Het is jammer dat Kurt Vile die als vaste gitarist alleen in de studio speelt, helaas nooit mee gaat op tournee. Daarentegen zijn de wel meereizende bandleden keigoed; de dwingende ritmes van bassist Hartley en drummer Hall en de melodieuze akkoorden van toetsenist Bennett. De stem van Granduciel, soms onterecht vergeleken met Bryan Adams, klinkt ingetogen. Ik kan me geen betere stem bij deze band bedenken, nou ja, Tom Petty misschien? Naast de vaste bezetting touren twee sessie-muzikanten mee.

Ziggo Dome

De manier om een druilerige zaterdagavond in te vullen is natuurlijk een bezoek aan een topconcert. Door een lichte najaarsstorm reed ik naar Amsterdam om kwart voor acht de zaal binnen te stappen. Met opzet was ik vroeg gekomen om Alex G in het voorprogramma mee te pikken. Die gasten waren zo slecht en speelden zo hard, dat ik na vijf minuten besloot om oordopjes  te kopen. Zelden maakte ik mee dat de support act luider speelde dan de hoofdact.

Rond half negen werd ik verlost van de vreselijke herrie en duurde het nog een half uur om de stage om te bouwen. En om stipt negen uur, waarvoor hulde, begon The War on Drugs met Holding On om via Baby Missiles naar mijn favoriet Pain te gaan. Het viel me op dat Granduciel pas na drie liedjes contact met het publiek zocht.

De setlist bestond gelukkig uit de beste songs van de laatste twee albums: Strangest Things, Red Eyes en het hoogtepunt Under Pressure. Ook werd Brothers van het album Slave Ambient (2011) gespeeld. Waar ik van hou en waar ik met name live concerten voor bezoek is wanneer bands nummers gaan uitbouwen. Lange gitaarsolo’s wil ik horen, eerlijk gezegd alle solo’s, het maakt mij niet uit van welk instrument, als ze maar lekker lang duren. En dat deed The War on Drugs bij tijd en wijlen en het publiek, de Ziggo Dome was volledig uitverkocht, genoot ervan.

Encore

Na de pauze speelden de heren nog twee songs: Thinking of a Place en Burning. Hiermee komt er eerlijk gezegd geen sterk eind aan een beresterk optreden. Met een wat onbevredigend gevoel baan ik me naar buiten. Misschien komt dit door een te kort aan tophits, meezingers die de dome kunnen doen exploderen. Gelukkig is de lijn stijgende, als je naar het niveau van de laatste twee albums kijkt, kàn het gewoon niet anders dat er een nieuw sterk album aankomt. Mits de huidige bezetting aanblijft, want die is top!


Indie playlist

Voor liefhebbers van indierock heb ik een gave playlist in elkaar gedraaid: klik hier.


 

Robert
Written by Robert

4 Comment responses

  1. Avatar
    December 09, 2018

    War on Drugs… helemaal langs me heen gegaan deze band.
    Daar ga ik snel wat aan doen want je review maakt nieuwsgierig.
    Zo te lezen heb je een uitstekende avond gehad ondanks het wat mindere eind.

    Reply

    • Avatar
      December 11, 2018

      Ja zeker doen, echt de moeite waard!

      Reply

  2. Avatar
    December 12, 2018

    Een goed bestede zaterdagavond.Leuke beschrijving van dit concert Robert. Het is zeker meer dan een jaar geleden dat ik War On Drugs , hun laatste album beluisterde. Hoewel geen fan, kan ik zeker waardering opbrengen voor deze gasten omdat ze een eigen geluid weten te creëren. Maar goed dat je de wrede aanval op je trommelvliezen kon afwenden met beschermingsdoppen. Een tip voor iedereen die zijn gehoor lief is. Eh,ik ga WOD weer beluisteren..

    Reply

    • Avatar
      December 12, 2018

      Uiteindelijk viel het harde geluid van WoD wel mee, het was met name het voorprogramma dat veel te hard stond!

      Reply

Leave a comment